نه می توان گفت که ازدواج موقت برای همه افراد و در همه شرایط و اوضاع خیانت است و نه می توان گفت برای همه افراد، در همه شرایط جایز و بی اشکال است.

نکته مهم این است که ازدواج موقت برای چه کسانی و در چه شرایط و وضعیتی و با چه هدفی تشریع شده است. یکی از اصول واضح و مسلم اسلام مبارزه با هواپرستی است.

به گزارش اویس، قرآن کریم هواپرستی را در ردیف بت پرستی قرار داده است. در اسلام آدم « ذوّاق » یعنی کسی که هدفش این است که زنان گوناگون را مورد کامجویی و «چشش» قرار دهد ملعون و مبغوض خدا معرفی شده است.(۱)

بر این اساس ازدواج موقت با هدف جلو گیری از فساد برای افراد خاصی تجویز شده است. از حضرت امام کاظم(ع) درباره ازدواج موقت سؤال شد، حضرت فرمود: «هِىَ حَلال مُباح مُطْلَق لِمَنْ لَمْ یغْنِهِ اللّهُ بِالتَزویجِ فَلْیسْتَعْفِفْ بِالمُتْعَهِ.. (۲) ازدواج موقت یا متعه به طور مطلق حلال و مباح است. البته برای کسی که خداوند او را با ازدواج دایم از ازدواج موقت بی نیاز نکرده باشد. در ادامه می فرماید: و اگر به وسیله ازدواج دایم، از متعه و ازدواج موقت بی نیاز شد، در صورتی ازدواج موقت برای او مباح است که به عللی مانند مسافرت یا بیماری دسترسی به همسر نداشته باشد و یا نتواند از وی لذت جنسی ببرد.» بنا بر این ائمه اطهار علیهم السلام در عین آن که ازدواج موقت را به عنوان سنت پیامبر اکرم (ص) تبلیغ و ترویج می کردند تا با احیای این سنت و فرهنگ شدن آن در جامعه جلوی بسیاری از فحشا و فسادهای اخلاقی گرفته شود، از سویی دیگر افراد متأهل که دسترسی به همسرخود دارند را از رفتن به سوی ازدواج موقت نهی کرده اند.

در روایتی ضمن نهی از ازدواج موقت غیر ضروری آمده است: «با رفتن به سمت ازدواج موقت و مشغول شدن با آنان، از همسران خود غافل نگردید، و باعث نشوید تا همسران تان از شدت ناراحتی کفر بگویند، و از این حکم خداوند بیزاری بجویند، و به ما امامان که تجویز کنندگان ازدواج موقت [برای افراد بی همسر و یا برای افراد با همسر در شرایط ویژه هستیم] نفرین کنند، و دشنام دهند». (۳) و در نتیجه شما با عمل تان باعث شوید که آنان از ولایت ما محروم گردند.

امام صادق(ع) به یکی از نمایندگان خود نامه ای نوشت، و فرمود: شما موظفید سنت و قوانین دینی را اقامه کنید. نکند خودتان را به ازدواج موقت [به بهانه احیای سنت ] مشغول سازید و زن ها و همسران تان را به عکس العمل وشک وتردید نسبت به دین بکشانید، و با این کار باعث شوید که آن ها نسبت به ما اهل البیت بدبین شوند، و ما را مورد لعن و نفرین خود قرار دهند. (۴)

پی نوشت ها:

  1. شهید مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، ناشر: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، چاپ اول، مهرماه ۱۳۵۳، ص ۴۵٫
  2. محمد تقی مجلسی، روضه المتقین فی شرح من لایحضره الفقیه، قم، موسسه فرهنگی اسلامی کوشانبور ، ۱۴۰۶ هـ.ق، ج‏۸، ص‏۴۷۸٫
  3. شیخ حر عاملى، وسائل الشیعه، مؤسسه آل البیت علیهم‏السلام، قم، ۱۴۰۹ ق، ج ۲۱، ص ۲۳٫
  4. همان، ج ۱۴، ص ۴۴۹٫